Een minivakantie voor jongeren op het ss Rotterdam: ‘Iedereen verdient onvergetelijke herinneringen’

Vraag naar iemands allermooiste jeugdherinneringen, en de kans is groot dat het gesprek ineens over die camping in Italië, die week in de Ardennen of die bijzondere stedentrip gaat. Toch is vakantie voor veel Nederlanders allesbehalve vanzelfsprekend. Al tien zomers worden daarom Rotterdamse jongens en meisjes uitgenodigd voor een volledig verzorgde minivakantie op het ss Rotterdam. ‘Deze ervaring helpt ons om de muren die ze om zich heen hebben gebouwd, stukje bij beetje af te breken.’

Hoewel Jesse van Dijk, jongerenwerker bij gro-up buurtwerk, er tien jaar geleden nog niet bij was toen het idee voor de minivakantie ontstond, is hij inmiddels al meerdere jaren een drijvende kracht achter dit prachtige initiatief. De kinderen en jongeren die een zomernacht doorbrengen op het imposante cruiseschip aan de kade van Katendrecht hebben één ding gemeen: vakantie is voor hen geen vanzelfsprekendheid. Maar de samenstelling van de groep verschilt elk jaar, legt Jesse uit: ‘Ik ben bijvoorbeeld al eens met tienermoeders en kinderen uit vluchtelingengezinnen op minivakantie geweest. Dit jaar hadden we 24 jongeren geselecteerd waar we ons zo nu en dan zorgen over maken, en waarvan we dachten dat ze deze ervaring goed konden gebruiken.’

De overnachting op het ss Rotterdam is niet zomaar een dag en nacht lol trappen op een bijzondere plek. Jesse en zijn collega’s stellen een programma op dat draait om plezier, educatie en verantwoordelijkheid. Vanaf het moment dat de kinderen het luxueuze schip betreden, worden ze op allerlei leuke manieren uitgedaagd. ‘De kapitein verwelkomde de jongeren, en het hotelpersoneel betrok ze meteen bij de ervaring door ze te laten helpen bij het inchecken’, legt Jesse uit. ‘Zo kregen ze een inkijkje in de hospitality, een wereld die voor hen vaak helemaal nieuw is. Dat is een belangrijk onderdeel van het programma: we willen de ogen van de jongeren openen en laten zien welke mogelijkheden er voor hen zijn.’

Gedurende de dag waren er allerlei leuke activiteiten gepland, vertelt Jesse vol trots. ‘Na een uitgebreide lunch zijn we met de watertaxi naar de Lloydkade gegaan. Daar hebben we op het sportcomplex drie uur lang gevoetbald, levend stratego gespeeld en allerlei andere spellen gedaan om elkaar beter te leren kennen. Terug op het schip kregen de jongeren op het dek een workshop Capoeira. Dat is een Braziliaanse vechtsport die dans en muziek combineert.’

Een ander bijzonder onderdeel van het programma was het vuurkorfmoment, ’s avonds op het dek. Terwijl de lichtjes van de Rotterdamse skyline op de achtergrond flikkerden, namen de jongeren afscheid van moeilijke periodes uit hun leven door hun herinneringen op te schrijven en in het vuur te gooien. ‘Niet alle jongeren hebben daadwerkelijk een herinnering in het vuur gegooid’, legt Jesse uit. ‘Met sommigen hebben we gewoon een heel goed gesprek gevoerd over hun levens. Maar dat is net zo waardevol.’

Het vooraf bedachte educatieve programma is belangrijk, maar dat neemt volgens Jesse niet weg dat het natuurlijk ook gewoon als een échte vakantie moet voelen. ‘Na het inchecken hadden de jongeren bijvoorbeeld een uurtje vrij, en gingen ze lekker naar hun kamer. Lekker op de bedden springen, en elkaar bellen met de vaste telefoons op de kamer. Dat vonden ze helemaal geweldig.’

Het zijn juist ook die vrije momenten die de minivakantie zo leerzaam maken. Het schip is volgens Jesse een soort microkosmos. ‘Ze leren er rekening te houden met anderen. En, nee, dat gaat echt niet altijd goed. Het gebeurt weleens dat mijn collega’s en ik moeten ingrijpen. Maar het is mooi om te zien dat de jongeren elkaar er ook op aanspreken als iemand zich niet aan de regels houdt. Ze willen niet dat één iemand het verziekt voor de rest.’

Voor Jesse is misschien wel het mooiste aan het project dat het de band tussen de jongeren en de begeleiders versterkt. ‘Sommige jongeren kennen we voorafgaand aan het weekend nog helemaal niet zo goed, vaak omdat ze bij wijze van spreken een soort muurtje om zich heen hebben gebouwd. Dat maakt het lastig om hun vertrouwen te winnen. De minivakantie helpt bij het afbreken van dat muurtje. Dan zie ik ze een paar weken later weer, en spreken ze mij toch opeens uit zichzelf aan. Langzaam laten ze steeds meer van zichzelf zien, en staan ze steeds meer voor me open. Het is heel tof om te zien hoe zo’n bijzondere dag op het ss Rotterdam de relaties verandert.’